Deposito- en Fondsenbank, 23 mei 1966, 6% obligatie, f 1000,00

Kerngegeven

Jaar 1966
Soort obligatie
Categorie Banken
Coupure f 1000,00
Stuknummer 010182

deposito-en-dondsenbank-obligatie-1966

De in 1921 opgerichte bank opereerde sinds 1929 onder deze naam. Alle stukken hebben links de facsimile handtekening van de laatste directeur, Mr. A.L.J.Beekman.

De stukken zijn (ondanks soms aanwezige belastingzegels) waarschijnlijk nooit geplaatst. Er werd in de tijd vlak voor het faillissement (20-6-1967) en nog na het executoriaal beslag op de DEFA postrekening (5 mei 1967) mee geleurd in het buitenland. De stukken vormden hoogstwaarschijnlijk de inhoud van het koffertje dat per KLM op 24 mei door de DEFA-bank is verstuurd naar Milaan. Deze werd later om de een of andere reden gestald in een stationskluis in Sion (Zwitserland) en nooit weer geclaimd. Na ruiming van de kluis heeft het koffertje waarschijnlijk ruim 30 jaar in depot gestaan, waarna het belandde bij de liefdadigheidsinstelling Emmaus in Sion. Het bevat o.a. een brief van 29 mei 1967 waarin iemand voor f 650.000 met nummer genoemde obligaties “übernimt”; niet de hier aangeboden nummers, maar wel uit de 50.xyz serie, die nu worden aangeboden. Een betalingsbewijs werd niet gevonden. De vraag is ook of de Zwitserse koopman-koper de stukken echt kocht en betaalde of deze moest zien te verkopen. (de betreffende genummerde obligaties zijn niet meer in het koffertje aangetroffen).

In elk geval was het bedrag groter dan dat van alle erkende crediteuren- vorderingen tesamen, zijnde ruim f 500.000 ! Die crediteuren kregen slechts ca. 2% uitgekeerd. Op de lijst van erkende crediteuren kwam slechts f 39.000 Defa-obligaties voor en op de lijst van niet-erkende crediteuren ca. f 40.000. Maar in het koffertje werd later nog voor ca. f 590.000 obligaties aangetroffen, met als grootste coupure f 100.000: waarschijnlijk nooit echt geplaatst.

De curator schreef in zijn verificatieverslag o.a dat men er zich achteraf slechts over kon verwonderen dat de bank niet eerder failliet was gegaan, vanwege een chronisch gebrek aan liquide middelen en desondanks nogal wat verplichtingen. Hij vervolgt dat de activiteiten van de NV in de Nederlandse bankierswereld zo zeer werden gewantrouwd, dat geen enkele bank bereid was tot het openen van een rekening ten name van de Defabank.

In dat licht mag het bevreemding wekken, dat in het koffertje een brief werd gevonden waarin de toch zo respectabele (?) Schweizerischer Bankverein (nu UBS) nog op 9 januari 1967 aan een van haar clienten (desgevraaagd) schrijft: “Es handelt sich bei der angefragten Firma um eine Privatbank mit einem Aktienkapital von hfl 2,000,000. Die tatsächlichen Mittel werden wesentlich höher eingeschätzt. Die Geschäftsführung liegt in seriösen und fachkundigen Händen. ……… Die Bank wird als gut für die von ihr eingegangenen Verpflichtungen angesehen”.

Het totaal van de door de curator erkende en niet erkende schulden van de bank bedroeg ca. hfl 2.000.000,- !

Tags:

Reacties - Geen reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie